บทที่ 30 ครวญเซียวหยก 2

ชายชุดดำที่ขี่ม้าอยู่ข้างๆ พลันลอบหายใจโล่งอกประหนึ่งยกภูเขาให้พ้นตัว

คืนนี้คงมีคนทำงานพิเศษแทนเขาแล้ว

เมื่อรถม้าของเฉียงยวิ๋นตามรอยมาจนเข้าอาณาเขตชายป่าแห่งหนึ่ง พวกเขาจึงได้เห็นศพของหมาป่านอนตายกระจัดกระจาย กลิ่นคาวโลหิตคละคลุ้งไปทั่ว ถัดจากซากศพหมาป่า ก็เห็นรอยล้อรถม้าหายไปยังทิศทางของป่ารกทึบ

เฉ...